- « Στον Δομοκό έχεις πάει ποτέ;»

- «Όχι, αλλά το κατίκι του το... επισκέπτομαι συχνά!»


Φανταστική αλλά αληθοφανής στιχομυθία, μεταξύ φίλων που περνούν έξω από τον Δομοκό πηγαίνοντας προς τα Μετέωρα, τα Τρίκαλα ή το Περτούλι...

Ποιος είναι όμως ο Δομοκός, ο οποίος μπαίνει στα σπίτια πολλών Ελλήνων χάρη στο γνωστό Π.Ο.Π. τυρί; Πρόκειται κατ’ αρχάς για μια περιοχή καταγεγραμμένη στην Νεότερη Ιστορία της Ελλάδας. Απελευθερώθηκε αρχικά το 1887 και πέρασε ξανά στα χέρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μετά τον ατυχή Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, για να προσαρτηθεί οριστικά δυο χρόνια αργότερα (1899) στο νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος.

Το όνομα Δομοκός έχει και τις ρίζες του στα Ομηρικά χρόνια. Συγκεκριμένα στην πόλη “Θαυμακίη”, ονομασία προερχόμενη από τον Θαυμακό , παππού του Φιλοκτήτη. Και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όμως, συναντάμε πάλι τον Δομοκό σε ονομασία Ελληνικού Πολεμικού Πλοίου, τύπου Ακταιωρού.

Ερχόμαστε ξανά στο Σήμερα. Διασχίζοντας τους καταπράσινους δρόμους με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και φόντο το χιονισμένο τοπίο, αντιλαμβάνεσαι αμέσως την αυθεντικότητα της ελληνικής επαρχιακής πόλης. Μιας πόλης μάλιστα η οποία δεν στηρίζει την τοπική της οικονομία πάνω στον χειμερινό τουρισμό, αλλά στις αγροτικές καλλιέργειες και στην παραγωγή κτηνοτροφικών προϊόντων.

Εκεί λίγο πιο έξω, 5 με 7 λεπτά από τον Δομοκό, θα συναντήσεις και το οροπέδιο Όθρυς. Γιατί μας ενδιαφέρει αυτό; Επειδή σε αυτό το μέρος παράγεται το πιο φημισμένο προϊόν, το οποίο έχει ταυτιστεί με την ονομασία της περιοχής: Το κατίκι Δομοκού!
Με την ευχάριστη γεύση και την μοναδική υφή του, το κατίκι Δομοκού κατατάσσεται στα τυριά Προστατευμένης Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π.) από το 1996. Παράγεται από αιγοπρόβειο γάλα στις τοπικές φάρμες της ομώνυμης περιοχής, από ντόπιες φυλές που βόσκουν σε υψόμετρο 500 έως 100 μέτρων, σχεδόν 12 μήνες το χρόνο, κάτι το οποίο εξασφαλίζεται από την πλούσια χλωρίδα της περιοχής.

Με την πιστή εφαρμογή της παραδοσιακής του συνταγής αποτελεί τυρί που ενδείκνυται για υγιεινή και ελαφριά διατροφή, με πλούσια γεύση αλλά χαμηλή περιεκτικότητα λιπαρών (13%). Το κατίκι Δομοκού έχει μοναδική υφή και είναι πολύ ευέλικτο στη χρήση: μπορείς εξ ίσου να το αλείψεις πάνω σε ψωμί ή να εμπλουτίσεις τη σαλάτα σου.

Αναχωρώντας από το Δομοκό αξίζει μια ιδιαίτερη μνεία στους τοπικούς παραγωγούς, οι οποίοι με το μεράκι τους προσπαθούν να στηρίξουν την εγχώρια βιομηχανία τροφίμων και ποτών. Διότι πέρα από το κατίκι, η περιοχή παράγει και αγνά ντόπια κρέατα και κρασιά.

Αυτό το τελευταίο μάλλον δεν το γνωρίζει όποιος δεν έχει επισκεφτεί την περιοχή. Είναι ίσως το κέρδος από την περιήγησή μας: Δομοκός δεν σημαίνει μόνο κατίκι.