Ερωτυρίσεις

Όπως όλες οι τροφές, έτσι και το τυρί, παρ’ ό,τι γενικά δεν κατατάσσεται στα τρόφιμα υψηλού κινδύνου αλλεργίας, πρέπει να εισαχθεί σταδιακά και «δοκιμαστικά» στη διατροφή του μωρού. Εφόσον όμως το μωρό δεν παρουσιάζει αλλεργία ή δυσανεξία, ισχύει ο γενικός κανόνας που ισχύει και για τις εγκύους: προτιμάμε τα τυριά από παστεριωμένο γάλα.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά δείτε εδώ.

Οι κατηγορίες αυτές, και οι προδιαγραφές τους, ορίζονται από τη νομοθεσία:

Μαλακό: Tυρί με μέγιστη υγρασία 54-58% και ελάχιστα λιπαρά επί ξηρού 35-46%, π.χ. φέτα, μανούρι κ.ά.

Ημίσκληρο: Τυρί με μέγιστη υγρασία 40-46% και ελάχιστα λιπαρά επί ξηρού 30-50%, π.χ. κασέρι, τύπου γκούντα κ.ά.

Σκληρό: Τυρί με μέγιστη υγρασία 35-38% και ελάχιστα λιπαρά επί ξηρού 32-47%, π.χ. γραβιερά, κεφαλοτύρι κ.ά.

Πολύ σκληρό: Τυρί με μέγιστη υγρασία 30-32% και ελάχιστα λιπαρά επί ξηρού 32-50%, π.χ. παρμεζάνα.

Τα τυριά Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π) παράγονται παραδοσιακά σε συγκεκριμένη περιοχή μιας χώρας, από συγκεκριμένο γάλα (πρόβειο, αγελαδινό, ανάμεικτο κ.λπ.), και βάσει συγκεκριμένης συνταγής (αναλογία γάλακτος στο μείγμα, λιπαρά κ.λπ.).
Στην Ελλάδα, το πιο συνηθισμένο τυρί Π.Ο.Π. είναι η φέτα. Η ονομασία Φέτα μπορεί να δοθεί μόνο σε λευκό τυρί άλμης που παράγεται στη Μακεδονία, τη Θράκη, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία, τη Στερεά Ελλάδα, την Πελοπόννησο και τη νήσο Λέσβο, από γάλα πρόβειο, ή αιγοπρόβειο, από ζώα αποκλειστικά σε αυτές τις περιοχές.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά δείτε εδώ.

Οι πέντε «πρωταθλήτριες» στην κατανάλωση τυριού, βάσει των στοιχείων του International Dairy Federation, είναι:

1. Γαλλία, 25,9kg ανά κάτοικο
2. Ισλανδία, 25,2kg ανά κάτοικο
3. Φιλανδία, 24,7kg ανά κάτοικο
4. Γερμανία, 24,3kg ανά κάτοικο
5. Εσθονία, 21,7kg ανά κάτοικο

Ακολουθούν οι Ελβετία, η Ιταλία, η Λιθουανία, η Αυστρία και η Σουηδία. Οι Έλληνες, υπολογίζοντας μόνο τη φέτα, καταναλώνουμε 10-12kg ανά κάτοικο το χρόνο.