Ο ξηρός ανθότυρος (ο πιο γνωστός είναι ο Κρητικός) διαφέρει από φρέσκο τυρί με το ίδιο όνομα στην όψη, αλλά και στην ένταση της γεύσης.

Ο ξηρός ανθότυρος (ο πιο γνωστός είναι ο Κρητικός) διαφέρει από φρέσκο τυρί με το ίδιο όνομα στην όψη, αλλά και στην ένταση της γεύσης. Ελαφρά αλατισμένος, με ωρίμανση 1-2 μηνών, αποκτά «επιδερμίδα» και, μετά την ωρίμανσή του, διατηρείται συχνά μέσα σε ελαιόλαδο, που τον καθιστά πιο αρωματικό και πιπεράτο.

Τρώγεται σκέτος, ως ορεκτικό ή συνοδευτικό της τσικουδιάς, αλλά είναι κατάλληλος και για τρίψιμο, για να προσθέσει νοστιμιά σε ζυματικά και πίτες.