Το Pecorino συγκαταλέγεται ασφαλώς ανάμεσα στα εμβληματικά τυριά της Ιταλίας, με ιστορία που φτάνει στα ρωμαϊκά χρόνια, αφού ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και ο Βάρρων περιγράφουν με λεπτομέρειες τη μέθοδο παραγωγής του. Αποτελούσε μάλιστα μέρος του σιτηρέσιου εκστρατείας των ρωμαϊκών λεγεώνων.

Το Pecorino συγκαταλέγεται ασφαλώς ανάμεσα στα εμβληματικά τυριά της Ιταλίας, με ιστορία που φτάνει στα ρωμαϊκά χρόνια, αφού ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και ο Βάρρων περιγράφουν με λεπτομέρειες τη μέθοδο παραγωγής του. Αποτελούσε μάλιστα μέρος του σιτηρέσιου εκστρατείας των ρωμαϊκών λεγεώνων. Παρότι φαίνεται πως κοιτίδα του υπήρξε η περιοχή γύρω από τη Ρώμη, σήμερα πλέον έφθασε η λέξη Pecorino, που στα ιταλικά σημαίνει «πρόβειο» (από το pecora=πρόβατο), να δηλώνει μάλλον τύπο τυριού παρά γεωγραφική προέλευση. Χαρακτηριστικά, στο κεντρικό και νότιο τμήμα της Ιταλίας έχουν αναγνωρισθεί έξι διαφορετικές Προστατευόμενες Ονομασίες Προέλευσης με την ένδειξη αυτή, ενώ και αρκετά άλλα “Pecorino” έχουν ενταχθεί στον εθνικό κατάλογο «παραδοσιακών αγροτοδιατροφικών προϊόντων» της χώρας. Η Pecorino romano DOP είναι η γνωστότερη από τις έξι ΠΟΠ και θα μπορούσε να πει κανείς η πιο αντιπροσωπευτική, με τις υπόλοιπες πέντε (Pecorino sardo από την Σαρδηνία, Pecorino toscano από την Τοσκάνη, Pecorino siciliano από τη Σικελία, Pecorino di Filiano από την περιοχή της Basilicata στο νότο και Pecorino crotonese, από την περιοχή του Κρότωνα στην Καλαβρία) να παρουσιάζουν σχετικά μικρές διαφορές, κυρίως ως προς την ένταση των χαρακτηριστικών τους. Το αξιοπερίεργο είναι ότι σε αντίθεση με ότι υποδηλώνει η ίδια η ονομασία, το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής του Pecorino romano προέρχεται από τη Σαρδηνία, όπου αρκετοί τυρέμποροι της Ρώμης μετέφεραν τις εγκαταστάσεις τους στο τέλος του 19ου αιώνα, εξαιτίας μιας απόφασης του Συμβουλίου της Αιώνιας Πόλης.