Με πρώτες ύλες την τυροβολιά, το ολόφρεσκο μυκονιάτικο λευκό τυρί δηλαδή, παγωμένο νερό και κρίθινα παξιμάδια, η γαλαχτιά δίνει ιδέες για θερινούς αυτοσχεδιασμούς!

Παίρνεις μυκονιάτικη τ(υ)ροβολιά, το φρέσκο τυρί - βάση από το οποίο παράγονται όλα τα υπόλοιπα τυριά του νησιού. Στις υπόλοιπες Κυκλάδες θα το βρεις ως πέτρωμα, πετρωτή, χλωρό κ.λπ. Τη βάζεις σε ένα βαθύ πιάτο ή σε ένα μπολ. Γεμίζεις ένα κανάτι παγωμένο νερό από το πηγάδι.

Οκ, ας το παρακάμψουμε αυτό, παγωμένο νερό από το ψυγείο.

Αρχίζεις να προσθέτεις λίγο λίγο νερό, δουλεύοντας το τυρί με ένα πιρούνι. Θέλεις ένα αποτέλεσμα που θυμίζει αριάνι ή κεφίρ, αλλά με τρίμματα τυριού μέσα.

Προσθέτεις ελαφρά βρεγμένα κρίθινα παξιμάδια, αλατίζεις με χοντρό αλάτι και βουαλά η γαλαχτιά! Ένα θρεπτικό, δροσιστικό, χορταστικό γεύμα, έτοιμο σε ελάχιστα λεπτά της ώρας.

Η πρώτη φορά που τη «συνάντησα» ήταν στο βιβλίο «Μυκονιάτικη Μαγειρική - Ψιμύθια πολιτισμού», του Δημήτρη Ρουσουνέλου, εκεί όπου η νησιωτική κουζίνα χαρακτηρίζεται ως «κουζίνα επιβίωσης… χωρίς ψιμύθια γεύσης και μαγικά στολίσματα». Φέτος τον Μάιο τη δοκίμασα στο Κτήμα Ρίζες, στη Μύκονο, από τα χέρια της κυρίας Άννας Αθυμαρίτη.

Δροσιά, υπόξινη γεύση που τονίζεται από το θαλασσινό αλάτι, γήινη νοστιμιά από το τριμμένο κρίθινο παξιμάδι, που δεν μαλακώνει τελείως όσες ώρες κι αν μείνει μέσα στο πιάτο. Το έδιναν οι γιαγιάδες για δεκατιανό στα πιτσιρίκια, το έτρωγαν οι εργαζόμενοι στα χωραφάκια-πεζούλες να δυναμώσουν. Εμείς το δοκιμάσαμε ως ένα πιάτο της ιστορίας του νησιού, χωρίς όμως ενεργό παρόν και κατά πάσα πιθανότητα και μέλλον.

Κι όμως, αν;

κυκλαδιτικη σουπα 1

Κάν’ το όπως οι άλλοι ή κάν’ το με τον δικό σου τρόπο;

Στην Ισπανία έχουν το κρύο γκασπάτσο και την παγωμένη αμυγδαλόσουπα.

Στον δικό μας βορρά και στα Βαλκάνια προσφέρουν το ταρατόρι. Όπου ταρατόρ(ι) σημαίνει γιαούρτι αραιωμένο με παγωμένο νερό, ξίδι, φρέσκα αρωματικά, όπως η ρίγανη, και πιθανόν σκόρδο και δυόσμο ή κυβάκια αγγουριού. Η γιαγιά μου, στην κεντρική Μακεδονία, μας το σέρβιρε το καλοκαίρι αντί τζατζικιού, προσθέτοντας και παγάκια για να διατηρείται παγωμένο μέχρι να τελειώσει το γεύμα.

Στην Ήπειρο έχουν τις τρίψες, όπου τρίψα είναι ψίχουλα ψωμιού -συνήθως μπαγιάτικου- που μουλιάζουν σε κάποιο υγρό όπως το ξυνόγαλο και δίνουν μια θρεπτική σούπα.

Με μια νεωτεριστική και δημιουργική διάθεση, λοιπόν, προτείνουμε νέες εκδοχές για τη γαλαχτιά, τέτοιες, που θα μπορούσαν να την εντάξουν σε σύγχρονα μυκονιάτικα μενού δημιουργώντας μάλιστα μόδα στις Κυκλάδες! Η περιγραφή της θα μπορούσε να είναι κάπως έτσι:

Γαλαχτιά

Παγωμένη σούπα από αιγοπρόβεια (ή αγελαδινή) τ(υ)ροβολιά, αρωματισμένη με μυκονιάτικη θρούμπη και κεφαλοθύμαρο, υφές από κρίθινο παξιμάδι και δροσιά από κύβους ατζουριού, πασπαλισμένη με αφράλατο. Συνοδεύεται από φέτες τομάτας, κάππαρη και ελιδάκια.

Εσείς τι λέτε, θα αντιστεκόσασταν;

κυκλαδιτικη σουπα